Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Το εθνικό νόμισμα στο απόσπασμα.

Είναι αναμφίβολα μία τεράστια νίκη του lobby των κρατούντων τις τύχες των λαών στα χέρια τους η ιδέα που επικρατεί στη χώρα μας πως: Όποιος θεωρεί ή τολμά να ξεστομίσει σκέψη περί εθνικού νομίσματος είναι πέρα από  άξιος υπέρτατης χλεύης και προδότης.

Ντροπή για την Ελλάδα ο τολμών, άξιος εκτέλεσης. Παρίας.

Όσο κι αν ακούγονται υπερβολικές αυτές οι τοποθετήσεις ισχύουν και μάλιστα όχι εκ στόματος Αδώνιδος ή Μπογδάνου (έσχατα όρια εμπάθειας και μεροληψίας) αλλά εκ στομάτων δημοσιογράφων, επίσης όχι ονομαστών για το μένος εναντίον ελληνικού νομίσματος και της δουλικής ταγής τους στα ευρωπαϊκά συμφέροντα και αυτό είναι ακόμα χειρότερο γιατί περνά στη συνείδηση των πολλών ως η μία και μόνη οφειλόμενη πορεία εκείνη της επιλογής των ισχυρών αλλά και των διδαγμένων ανίσχυρων. 

-Να αφού όλοι το λένε! Σκέφτεται ο κοινός νους.

Καταδικάζεται εκ προοιμίου, δια τυφεκίου -με τρόπο απόλυτο δηλαδή-, η εναλλακτική πρόταση Βαρουφάκη για την περίπτωση εξυπηρετήσεως των αναγκών της χώρας με τη χρήση ενός διαφορετικού τρόπου-νομίσματος από την στιγμή κατά τη οποία επήρχετο διαφωνία στις διαπραγματεύσεις.

Καταδικάζεται στα στόματα και το νου της συντρηπτικής πλειοψηφίας των δημοσιογράφων (χαλιναγωγών της δημόσιας βούλησης) ακόμα και ο Τσίπρας και πλάι του και όλοι όσοι τόλμησαν να σκεφθούν το ενδεχόμενο. Στην πυρά ως νέοι εφιάλτες. (Εφιάλτες ίσως, αλλά το ερώτημα είναι για ποιους;).

Απειλούνται με εξεταστική. Προδοσία! (Βεβαίως όλοι εκείνοι που υπέκυψαν υπογράφοντες θεωρούνται πατριώτες. Από τους δημοσιογράφους φυσικά, οι οποίοι γαυγίζουν εκεί που εστιάζονται)

Υπέρ τούτων των διώξεων, αναφέρονται πάντες οι κινούντες δάκτυλο στα πλήθη νεοελλήνων, μη ντρεπόμενοι και προφανώς ελαφρώς σκεπτόμενοι. Ελαφρότατα θα επιμείνω γιατί ποιος λογικός άνθρωπος πάει να κάνει μια διαπραγμάτευση, μια τίμια διαπραγμάτευσης τίμια εννοείται εκείνη που μπορεί να γύρει και προς τις δύο κατευθύνσεις- χωρίς να έχει υπ’ όψη του την επόμενη της βολικής υπόθεσης;  Είναι λογικό λοιπόν να κατηγορείται ο οποιοσδήποτε προνόησε και εξέτασε κάθε περίπτωση;

Ποιος λογικός πάει να διαπραγματευθεί θεωρώντας πως στο τέλος θα συμφωνήσει είτε το θέλει είτε όχι; Εκτός κι αν πάει να πάρει το λιγότερο κακό εγκαταλείποντας την περίπτωση του καλού.

Ποιος δανειστής που ξέρει την αδυναμία του χρεωμένου αγοραστή -των ιδεών και των χρημάτων του- του θα υποχωρήσει των απαιτήσεών του;

Χρειάζεται περισσότερος νους για την αντίληψη του προφανούς από  κάποιον ίσως δεκάχρονο;

Ασφαλώς και όχι, αλλά χρειάζεται και κάτι άλλο πολύ σπουδαίο και πολύ δύσκολο να βρεθεί:  Ελεύθερη σκέψη και διάθεση για μάχη.

Σύμπαντες οι δημοσιογράφοι ταμένοι. Σύμπαντες οι άλλως φρονούντες ομοίως. ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν λέω (στην παρούσα αράδα) αν είναι ορθή ή λανθασμένη η επιλογή της δραχμής ή του ευρώ, μιλώ για το πώς πρέπει να διαπραγματεύεται κανείς… Ο νοών νοείτω.

Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Βουλευτής διαθέσιμος…(;)

Προς παν ευαρεστούμενο κόμμα: Διατίθεται άνθρωπος ο οποίος νομίζει πως κάτι είναι. 

Τα μάτια σας ανοιχτά.

Άνθρωπος που κατέχει την τέχνη της απολύτως μονομερούς παρουσίασης των γεγονότων, εξυπηρετητής μοναδικός πάσης εντολής.

Ο χειραγωγός (κατά πως νομίζει) του συνόλου των Ελλήνων, -λογικά- προσφέρεται, προς βουλευτική εργασία. Αγνοεί την λέξη ξεφτίλα, ομοίως την πρόταση ‘’με πήραν χαμπάρι’’. Μοιάζει με τον βασιλιά του παραμυθιού που θαρρεί πως ενδύεται τα άριστα, ενώ είναι γυμνός. Τσίτσιδος.

Όχι, το όνομά του δεν θα το αναφέρω θα προσπαθήσω να διατηρήσω τη μαγεία του ...αμφίβολου. Θα βάλετε εσείς με το μυαλό σας, ταιριάζοντας τα γεγονότα, άλλωστε λίγοι είναι εκείνοι που έχασαν τη δουλειά τους εκπαραθυρόμενοι, σχεδόν κλαίγοντας, μη έχοντας την αξιοπρέπεια της παραίτησης -καθώς τους ζητήθηκε- αλλά το θράσος της απαίτησης της κλωτσιάς στον πισινό για χάρη της αποζημίωσης. 

Το χρήμα οδηγός, αυτό αρκεί να χριστεί είς εξ’ ημών των πολιτικάντηδων! Όμοιοι μεταξύ ομοίων τα βρίσκουμε καλύτερα.

Με τούτο το ήθος θα είναι πράγματι περιζήτητος στο σημερινό πολιτικό γίγνεσθαι μιας και θα προσφέρει παλαιά δεδομένα, σε νέα συσκευασία. Με νέο περιτύλιγμα και περιεχόμενο το: ‘’Η άγνοια θεωρείται γνώση και άρα το τούβλο αδάμας’’